Zelfstandige goudsmeden kiezen vaak voor stenen die niet op maximale schittering zijn geslepen. Deze drie geven een sieraad een karakter dat een briljant niet heeft.
Roosslijpsel
Het roosslijpsel heeft een vlakke onderkant en een bolle bovenkant vol driehoekige facetten, als de knop van een roos. Het stamt uit de zestiende eeuw, lang voordat de briljant bestond. Het geeft een zachte gloed in plaats van felle flitsen. Omdat de steen ondiep is, oogt hij groot voor zijn gewicht en ligt hij laag op de vinger, wat praktisch is. Roosslijpsels worden veel gebruikt voor grijze en gespikkelde "salt and pepper"-diamanten en voor saffieren in bijzondere kleuren.
Cabochon
Een cabochon heeft geen facetten: een gladde, gepolijste koepel met een vlakke of licht gebogen achterkant. Het is de vanzelfsprekende keuze voor stenen waarvan de schoonheid in hun kleur of tekening zit en niet in hun doorzichtigheid: opaal, maansteen, labradoriet, turkoois, lapis lazuli, onyx. Effecten zoals de ster in een stersaffier of de lichtband in een kattenoog verschijnen alleen in een cabochon. Ook doorzichtige stenen worden zo geslepen, voor een rustige, antieke uitstraling.
Ruwe stenen
Een ruwe steen wordt gezet zoals hij is gevonden: een ongeslepen kristal, soms alleen schoongemaakt. Elke steen is uniek, en de zetting wordt om de steen heen gemaakt. Hoe goed hij zich laat dragen hangt af van de steen: een ruwe diamant of saffier kan veel hebben, een ruwe toermalijn of opaal veel minder. Bekijk welke stenen je elke dag kunt dragen.
Zetting
Deze stenen worden vaak in een kastzetting gezet, een rand van metaal die de omtrek volgt. Die beschermt de rand en past bij onregelmatige vormen. Pootjes kunnen ook en laten meer licht toe.
Beoordelen
De vier C's en het certificaat (grading report) zijn bedacht voor witte diamanten in briljantslijpsel. Over deze stenen zeggen ze weinig. Hier komt het aan op wat je ziet en wat het met je doet. Vraag de goudsmid om foto's of een video bij daglicht. Voor alle families, zie slijpvormen.
