Labradoriet ziet eruit als een onopvallende grijze steen tot het licht er onder de juiste hoek op valt. Dan flitst hij blauw, groen, goud, soms oranje en violet, en wordt hij weer grijs als je hem draait. Het effect heet labradorescentie en ontstaat doordat licht interfereert tussen dunne laagjes in de veldspaat; zie optische effecten.
Waar je op let
Een goede labradoriet flitst sterk, over een groot deel van het oppervlak, en vanuit meer dan één hoek, op een ondergrond die niet te donker is. Blauw is de gewoonste flitskleur en de goedkoopste; goud, groen en violet kosten meer, en een steen die het hele spectrum in brede vlakken toont is de top van de markt. Die stenen heten spectroliet, een naam die in de jaren veertig aan het Finse materiaal is gegeven en nu voor elke volspectrumsteen gebruikt wordt. Elke steen is anders, en de flits toont zich alleen vanuit bepaalde richtingen, dus bekijk een steen, of een video ervan, terwijl hij beweegt; een foto laat maar één hoek zien.
Hoe het geslepen wordt
Meestal als gladde cabochon of als platte plak, zo gericht dat de flits naar boven wijst, omdat een glad oppervlak hem het best laat zien. Roosslijpsels en gefacetteerde bovenkanten zijn ook geliefd en breken de flits in veel kleine vlakjes. Kralen tonen hem in vlekken.
Labradoriet of maansteen
Beide zijn veldspaten met een glans, en de handel verwart ze met opzet. Maansteen is bleek en doorschijnend met een zachte, vooral blauwe of witte gloed; labradoriet is grijs tot zwart met een harde, metaalachtige flits in meerdere kleuren. "Regenboogmaansteen" is in werkelijkheid een bleke labradoriet. Geen van beide wordt in de regel behandeld.
Dragen
Labradoriet heeft een hardheid van 6 tot 6,5 en, zoals alle veldspaten, twee splijtrichtingen waarlangs een harde klap hem kan splijten. Het werkt goed in hangers, oorbellen en broches. Kies in een ring een gesloten zetting en doe hem af bij ruw werk. Lauw water en een zachte doek; geen ultrasoon reiniger, geen stoom. Zie welke edelstenen je elke dag kunt dragen.
Waarde en waar het vandaan komt
Labradoriet is betaalbaar, ook in grote stenen, wat het geschikt maakt voor gedurfde, sculpturale stukken; een volspectrum-spectrolietcabochon kost meer, maar lang niet wat een edelsteen kost. Het is genoemd naar Labrador in Canada, waar het in 1770 werd beschreven. Madagaskar levert het meeste van wat nu op de markt is, Finland de spectroliet, en Canada, Rusland en de Verenigde Staten de rest. Zie sieraden met labradoriet of beschrijf je sieraad.